इतिहास मेटाएर होइन, इतिहासबाट सिकेर देश बन्छ: गोरख सार्की

बाजुरा, कार्तिक २ । यो देशको निर्माण आजका नयाँ पुस्ताले मात्र गरेका होइनन्। नेपालको इतिहास, राष्ट्रिय अस्तित्व र राजनीतिक परिवर्तनमा पुराना पुस्ता तथा नेतृत्वको महत्त्वपूर्ण योगदान छ। त्यसैले इतिहासलाई तिलाञ्जली दिएर, पुराना योगदानलाई कमजोर बनाएर वा विगतको अपमान गरेर कोही पनि सच्चा नेता बन्न सक्दैन।

इतिहास जोगाउनु, पुरातात्त्विक सम्पदा संरक्षण गर्नु र हाम्रा पुर्खाले निर्माण गरेका ऐतिहासिक संरचनाको रक्षा गर्नु हामी सबैको साझा दायित्व हो। देश जलाएर इतिहास बनाउने र विनाश गरेर सुशासन ल्याउने कुरा हास्यास्पद मात्र होइन, राष्ट्र निर्माणको दृष्टिले पनि गलत सोच हो। देश निर्माण गर्न विनाश होइन, विचार, दूरदृष्टि, जिम्मेवारी र इमानदार नेतृत्व चाहिन्छ।

पुष्पकमल दाहाल ‘प्रचण्ड’, शेरबहादुर देउवा र केपी शर्मा ओलीजस्ता पुराना नेताहरूका काम, योगदान, कमजोरी र निर्णयको मूल्याङ्कन इतिहासले गर्नेछ। उनीहरूले गरेका सबै काम सही थिए भन्ने होइन, उनीहरूका सबै योगदान गलत थिए भन्ने पनि होइन। लोकतन्त्रमा नेतृत्वको मूल्याङ्कन तथ्य, काम र परिणामका आधारमा हुनुपर्छ, व्यक्तिगत घृणा र अपमानका आधारमा होइन।

नयाँ पुस्ताले पुरानो पुस्ताका गल्तीबाट सिक्नुपर्छ, उपलब्धिलाई आत्मसात् गर्नुपर्छ र देशलाई नयाँ दिशामा लैजाने साहस गर्नुपर्छ। तर अर्कालाई अपमान गरेर आफू ठूलो बन्ने, अरूका लागि समस्या खडा गरेर नेतृत्व कब्जा गर्ने र सामाजिक सञ्जालको लोकप्रियतालाई नै जनताको वास्तविक विश्वास ठान्ने प्रवृत्तिले दिगो नेतृत्व निर्माण गर्न सक्दैन।

सामाजिक सञ्जालको एल्गोरिदमले लोकप्रियता दिलाउन सक्छ, तर लोकप्रियता नै सुशासनको प्रमाण होइन। सरकारको सफलता नागरिकको जीवनस्तर, रोजगारी, शिक्षा, स्वास्थ्य, न्याय, सुरक्षा र आर्थिक सहजतामा देखिनुपर्छ। नागरिकले महँगी, बेरोजगारी, अभाव र अन्याय भोगिरहनुपर्ने अवस्था छ भने सरकारको वास्तविक मूल्याङ्कन नाराले होइन, परिणामले हुनुपर्छ।

हिजोका राजनीतिक उपलब्धि र कमजोरी दुवैबाट पाठ सिक्दै आजको नेतृत्वले नागरिकलाई सहज जीवनयापनको वातावरण दिनुपर्छ। नयाँ विचार आवश्यक छ, नयाँ नेतृत्व आवश्यक छ र राजनीतिक सुधार पनि आवश्यक छ। तर नयाँपनको नाममा इतिहास मेटाउने, पुराना पुस्तालाई अपमान गर्ने र तथ्यभन्दा प्रचारलाई ठूलो बनाउने प्रवृत्ति स्वीकार्य हुन सक्दैन।

त्यसैले आजका युवाले एउटा महत्त्वपूर्ण प्रश्नको उत्तर खोज्नुपर्छ—हामी कुन शक्तिको पक्षमा छौँ भन्नेभन्दा पनि सत्य के हो, जनताको हित केमा छ र देशको भविष्यका लागि सही बाटो कुन हो?

राजनीति व्यक्तिपूजामा होइन, सिद्धान्तमा आधारित हुनुपर्छ। नेतृत्वको मूल्याङ्कन भाषणले होइन, व्यवहारले हुनुपर्छ। परिवर्तनको मापन नाराले होइन, नागरिकको जीवनमा आएको सुधारले हुनुपर्छ।

हामीले इतिहासको सम्मान गर्दै वर्तमानका कमजोरी सच्याउन र भविष्यको बलियो आधार निर्माण गर्न आवश्यक छ। पुरानो नेतृत्वको योगदानको निष्पक्ष मूल्याङ्कन गरौँ, नयाँ पुस्ताको क्षमतालाई अवसर दिऔँ र सबै राजनीतिक शक्तिलाई जनताप्रतिको जवाफदेहितामा बाँधौँ।

इतिहास मेटाएर भविष्य बन्दैन। इतिहासबाट सिकेर, वर्तमान सुधारेर र नयाँ सोचलाई जिम्मेवारीसँग जोडेर मात्रै समृद्ध नेपाल निर्माण गर्न सकिन्छ।